Mijn stad heeft duizend gezichten
Met dit filmproject tracht ik alles wat op dit moment leeft en speelt in de wereld een menselijk gezicht te geven, met als werkterrein de microkosmos van onze kosmopolitische hoofdstad Amsterdam: bovengronds, onderhuids, alledaags, bijzonder, van laag tot hoog.
Op gepaste momenten stel ik impliciet of expliciet de vraag: 'Identiteit, wat is dat eigenlijk?' In zijn huiselijke variant: 'Wat heb je van je vader, wat heb je van je moeder, wat heb je zelf ontdekt? Wie waren/zijn je grote voorbeelden, wie je leermeesters?
Afgelopen maanden heb ik al uren film volgeschoten en met een groot aantal mensen uitvoerig plannen gemaakt die klaar liggen om uitgevoerd te worden.
Als aspirant-filmer laat ik me zelf inspireren door (1) Wim Wenders die, diepgravend en visueel, extra gestimuleerd door dichterlijke teksten van Peter Handke, het toenmalige Duitsland onderzocht in Der Himmel über Berlin (1987), (2) Jean-Luc Godard, die in zijn hoogtijdagen het alledaagse leven in Parijs confronteerde met universele politieke, ideologische en existentiële vragen, (3) De Italiaanse Neo-Realisten, die kunst en leven op onovertroffen wijze bij elkaar brachten. Nederland heeft zoals bekend zijn eigen traditie in de film, die o.a. ter sprake komt in: Thomas Elsaesser, European Cinema. Amsterdam University Press (2005), en die in mijn film tussen de bedrijven en de regels door in het identiteitsonderzoek zal worden betrokken.
De film Mijn stad heeft duizend gezichten is een hernieuwde kennismaking met de zogenoemde 'cinéma vérité': 'a style of documentary filmmaking, combining naturalistic techniques with stylized cinematic devices of editing and camerawork, staged set-ups, and the use of the camera to provoke subjects (Wikipedia).